ขอบคุณอาจารย์ที่ร้อยเรียงบทกลอน มาเติมเต็มคะ

โดยเฉพาะบทนี้

ต่างคน ทอดชีวิต เป็นเส้นทาง

ทางที่เราเดินอยู่ ล้วนมาจากการสั่งสม ภูมิปัญญา จากคนรุ่นก่อน บ้างถูกทิ้งร้างจนมีหญ้าปกคลุม แต่มันก็เป็นทางที่มีคนเดินมาก่อน...จะได้สังวรใจคะว่าตัวเรามิได้วิเศษสักเท่าไร