สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าท่านทรงสอนเราต่อไปว่า วิธีการแก้ปัญหานั้นต้องปฏิบัติตามแนวทาง มรรคมีองค์แปด ซึ่งสรุปให้สั้นได้ว่า
ต้องมีศีล คือ การควบคุมกายวาจา หรือพฤติกรรมทั้งหลายของเราให้เรียบร้อยถูกต้อง คือ สัมมาวาจา - เจรจาชอบ สัมมากัมมันตะ -กระทำชอบ สัมมาอาชีวะ -เลี้ยงชีพชอบ
ต้องควบคุมจิตให้แน่วแน่มั่นคงมีความสงบสุข ที่เรียกว่าการภาวนาหรือทำสมาธิ คือ สัมมาวายามะ -พยายามชอบ สัมมาสติ -ระลึกชอบ สัมมาสมาธิ –ตั้งจิตมั่นชอบ และต้องมีสัมมาทิฏฐิ -เห็นชอบ สัมมาสังกัปปะ -ดำริชอบ แล้วพากเพียรในการภาวนาหรือสมาธิ จนเกิดปัญญา
ปัญญาคือความรู้ความเข้าใจในความเป็นจริง ว่าทุกสิ่งในโลกล้วนเป็นอนิจจัง ทุกขัง อนัตตา