เอ้า พอดีมีครู bonnie มาร่วมถางทางด้วยอีกคน สงสัยว่าทริปนี้สนุกแน่ (ว่าแต่ว่าถ้าหลงทางก็ขุดเผือกขุดมันกินกันกลางป่าพอประทังชีวาแล้วกันนะ ฮิฮิ)

การศึกษาไทยเรา มันมี "คนสั่งทาง" ที่สักแต่ว่าสั่งขี้มูก ถุยถ่มตามที่จำฝรั่งมา แล้วพวกเราก็ก้มหัวค้อมรับ นำไปปฏิบัติแบบเชื่องๆ ผมว่าถึงเวลาแล้ว (ถึงเวลาแล้ว ...วาทกรรมนำสมัยเลยนะเนี่ย) ที่พวกเราบรรดาครูและบาทั้งหลาย ต้องกล้ายกมือถาม ค้าน กลางสภา กันเสียที