อ่านบันทึกนี้แล้วกลับมาคิด เป็นจริงแบบที่อาจารย์ว่าเลยค่ะ เรามักจะไปแบกทุกข์แทนคนอื่น แถมยังฟุ้งให้น่ากลัวไปกว่าความเป็นจริง พอเหตุการณ์นั้นผ่านพ้นไป มันไม่น่ากลัวอย่างที่เราคิดเลย แต่เราทุกข์กับมันไปเสียแล้ว

ต่อไปนี้จะพยายามเตือนตัวเองไม่ให้แบกทุกข์แทนคนอื่น แต่ทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุดได้แค่ไหนเอาแค่นั้น ไม่เบียดเบียนตัวเองและผู้อื่น

ขอบคุณสำหรับข้อคิดที่มีประโยชนืค่ะ