ซันซัน

เข้ามาอ่าน....

ตอนหลวงพี่เป็นวัยรุ่นยังไม่บวช มีละครโทรทํศน์เรื่องตุ๊กแกผี อะไรทำนองนี้แหละ (ไม่ค่อยแน่ใจ)... ทำให้หลวงพี่รู้สึกกลัวตุ๊กแกขึ้นภายในใจตลอดมา เพราะชีวิตที่ผ่านมาเกือบจะไม่เคยเห็นหรือเคยได้ยินเสียงตุ๊กแกเลย ....

พอมาบวช ประมาณปี ๒๕๒๙-๓๐ หลวงพี่ไปอยู่ที่วัดดอยม่วงคำ จ.ลำปาง ซึ่งขณะนั้นเป็นวัดร้าง หลวงพี่อยู่รูปเดียวบนดอย ที่ข้างกุฏิก็มีตุ๊กแกป่าตัวโตขนาดข้อมือหรือน่องขา...

แรกๆ ก็กลัวมาก แต่ก็ใจแข็งเดินไปดูมันร้อง... ต่อมา เมื่ออยู่ไปนานๆ ก็รู้สึกว่ามันกลายเป็นเพื่อนที่ใกล้ชิดที่สุด... และตั้งแต่ออกจากวัดนั้นมา หลวงพี่ก็ไม่กลัวตุ๊กหรือเสียงตุ๊กแก อีกเลย...

บางที ความกลัว เราสร้างขึ้นเอง...

เจริญพร