เรียน คุณวลัยลักษณ์

เรื่องนี้ ผม เห็นด้วย กับ ศ.ดร. ชัยยงค์ พรหมวงศ์และคณะในเรื่องที่คิดแตกต่าง กล้าที่จะโต้แย้งความรู้กระแสหลัก

แต่เมื่อจะสู้กับยักษ์ ก็ต้องมีหลักวิชาการที่แน่นหนา สามารถโต้แย้งกับคนอื่นได้อย่างเป็นวิชาการ

ขอยกตัวอย่างเรื่อง “หลักศิลาจารึกของพ่อขุนรามคำแหง” ที่มีการโต้แย้งกันเมื่อหลายปีที่ผ่านมา ต่างฝ่ายก็ต่างยกหลักฐานขึ้นมา

ถึงแม้จะเงียบๆ กันไปแล้ว แต่ก็ยังให้ “ความคิด” กับประชาชนบ้าง

แต่ประเด็นที่ผม ไม่เห็นด้วย กับ ศ.ดร. ชัยยงค์ พรหมวงศ์และคณะก็คือ หลักฐานที่ยกขึ้นมานั้น ทำเป็นเหมือนเด็กเล่นขายของ

ไม่ได้มีหลักฐานในทางวิชาการ ไม่น่าจะเป็นหลักฐานของผู้ที่อยู่ในตำแหน่งวิชาการระดับ ศ.ดร.

ศ.ดร. ชัยยงค์ พรหมวงศ์และคณะทำอย่างกับคนไม่มีพื้นฐานในทางวิชาการ คือ เที่ยวไปหาหลักฐานอะไรก็ไม่รู้ มั่วไปหมด

เห็นอันไหน พอจะจับยัดเข้ามาได้ ก็จับเข้ามาหมด

ทางที่ถูกในการต่อสู้ในครั้งนี้ก็คือ หักล้างหนังสือหรือหลักฐานที่ยืนยันว่า พระพุทธองค์ประสูติที่อินเดีย-เนปาล เผยแผ่ศาสนาพุทธที่อินเดีย-เนปาล

พร้อมกับนำหลักฐานใหม่ๆ มานำเสนอด้วย

ในฐานะที่ผมเป็นวิทยากรสอนปฏิบัติธรรม ผลของการปฏิบัติธรรมยืนยันไปตามหลักวิชาการ คือ พระพุทธองค์ประสูติที่อินเดีย-เนปาล จริง เผยแผ่ในอินเดีย-เนปาลจริง

แต่พระพุทธเจ้าก็ทรงเคยมาประเทศไทยจริง

รอยพระพุทธบาทเป็นรอยพุทธบาทของพระองค์จริง แต่ไม่แน่ใจว่ารอยพระพุทธบาทที่ไหน

แล้วรอยพระพุทธบาทที่แท้จริงนั้น มีการสร้างรอยพระพุทธบาทจำลองครอบอยู่ อย่าไปคิดว่า พระพุทธองค์มีพระบาทอย่างนั้นจริงๆ