ÄÄ..ยายธีอ่านแล้ว..คิดถึงต้นไม้..ในป่าที่ปลูกไว้..สักต้นหนึ่ง,,ล้มเมื่อโดนลม..ลำต้นใหญ่แล้ว..มีคนจ้องมองหา..ผลประโยชน์กับไม้ล้ม..(อยากตัดทอน..ให้เป็นราคา)...ยายธี..กลับ..ปล่อยให้เขาได้นอนทอดตัวเป็น..ธรรมชาติ..อยู่อย่างนั้น...วันเวลาผ่านไป..สักต้นนั้นกลับงอก..ลำต้น..และแตกกิ่ง..ก้าน สาขา..ออกมาอีก....(เลยได้เรียน..คำว่า..ไม่ล้ม..อย่าข้าม..เจ้าค่ะ..ยายธี)