แม่คือ…ผู้ให้ที่ไม่ต้องการสิ่งตอบแทน

เพราะอะไร แม่ของพวกเราถึงยอมให้สิ่งต่างๆแก่เรามากมาย ทั้งให้เงินค่าขนม ค่าอาหาร ค่าเสื้อผ้า ค่าใช้จ่ายต่างๆรวมถึงสิ่งที่เราอยากได้ โดยที่เงินนั้นก็มาจากน้ำพักน้ำแรงของแม่ที่ต้องทำงานหาเงินเลี้ยงดูเรา แต่ก็แปลกที่แม่ไม่เคยจะปริปากบ่นเลย ก็มีบ้างที่บอกว่าเหนื่อย แต่แม่ก็ยังคงทำหน้าที่ “แม่” ต่อไปอย่างไม่หยุดหย่อน ไม่เคยจะขออะไรจากเรานอกจาก “ลูกต้องเป็นคนดีของสังคมและตั้งใจเรียน” มีแค่สองอย่างเท่านั้นที่แม่ต้องการ ซึ่งแม่ก็คอยบอกเราอยู่ทุกวัน แล้วแม่ก็ยังคงทำหน้าที่ของตัวเองต่อไป ยังคงทำหน้าที่เป็น “ผู้ให้” สำหรับลูกอยู่เสมอ ในความเป็นจริงแล้ว แม่ไม่ได้ให้เราแค่เงินเพียงอย่างเดียว แม่เป็นผู้ให้ชีวิตแก่เรา ต้องอุ้มท้องเก้าเดือนเพื่อให้เราได้กำเนิดออกมา แม่ให้ความอบอุ่นแก่เรา ทำให้เราไม่เหงา และเมื่อเศร้าแม่ก็จะคอยปลอบอยู่เสมอ และสิ่งที่สำคัญมากที่สุดคือ แม่ได้ให้ “ความรัก” แก่เรา มันคือสิ่งที่ทำให้แม่ยอมทำทุกสิ่งเพื่อลูก ยอมเหนื่อยเพื่อหาเงินมาส่งให้ลูกได้เรียน ยอมเหนื่อยเพื่อที่จะได้ซื้ออาหารให้ลูกกิน และอื่นอีกมากมายที่นับไม่ถ้วน ซึ่งแม่ก็ไม่ต้องการสิ่งใดตอบแทนเพราะทั้งหมดที่แม่ทำนั้นก็มีเพียงเหตุผลเดียวก็คือ “แม่รักลูก” สิ่งที่แม่ของเราต้องการเป็นสิ่งง่ายๆที่เราก็สามารถทำได้ก็คือ “เป็นคนดีและตั้งใจเรียน” เท่านั้น ซึ่งถ้าพวกเรารักแม่ก็ควรทำตามคำขอของแม่ และอีกอย่างที่แม่ไม่เคยขอแต่พวกเราทุกคนควรทำคือ “ดูแลแม่ยามแม่แก่เฆ่า” ดูแลท่านให้เหมือนกับตอนทีท่านดูแลเรามาตลอด เพราะเมื่อถึงตอนนั้น คนที่แม่สามารถพึ่งได้ก็คงมีแต่เราเท่านั้น เราจึงควรดูแลท่านเพื่อตอบแทนบุญคุณของแม่อันใหญ่หลวง แต่สิ่งที่ควรทำในตอนนี้คือรักแม่ให้มากๆและตั้งใจเรียน ไม่เกเร ไม่ดื้อ ไม่ซน เป็นคนดีตามคำขอของแม่ :)

(เบญญาภา โรจน์รุ่งฤกษ์ 2/3 เลขที่ 15)