อาจารย์กะปุ๋มขา
 
 อารามดีใจที่อาจารย์เมนท์มา
 มือไม้สั่นพิมพ์ผิดพิมพ์ถูกเลยค่ะ
 ต้องดึงตัวเองกลับมามีสติอยู่กับปัจจุบัน
 เพราะว่าคือความจริงที่ปรากฏอยู่ในFB
 
ตั้งใจจะส่งรูปให้อาจารย์ตั้งแต่กลับมาแล้วค่ะแต่มีเหตุไม่ทันสักที
ได้โอกาสเลยค่ะ
ส่งมายืนยันว่าพี่เล็กอ่านงานอาจารย์กะปุ๋มจริงๆ
ไม่อ่านเฉยๆน่ะค่ะ ปรินท์ออกมาเป็นเล่มด้วยค่ะ
เพื่อสามารถเอาติดตัวไว้เจริญสติในการทำงานค่ะ
 
แถมโฆษณาให้โดยไม่คิดค่าตัวด้วยค่ะ
เพราะตอนเอาไปเข้าเล่มมีพี่ๆชาวสธ รพ.สตไปเห็นเข้า
เขามาถามว่าซื้อได้ที่ไหน พี่เล็กบอกว่าดาวน์โหลดได้เลยไม่ต้องซื้อ
และบรรยายสรรพคุณมากมาย โดยที่ยังไม่เคยเจอตัว....อิอิ
 
คงไม่ว่ากันน่ะค่ะ
เพื่อเผยแพร่ความสุขในการทำงานร่วมกันค่ะ
 
ขอบคุณอาจารย์เช่นกันค่ะที่นำพี่ไปด้วย พี่เล็กก็ดังสิค่ะนี่
เปล่าหรอกค่ะ แต่รู้สึกงงๆ ตั้งแต่ได้รับรางวัลแล้วค่ะอาจารย์ว่าสิ่งที่เราทำมันยิ่งใหญ่ขนาดนั้นเชียวหรือ
เพราะพี่เล็กส่งงานไปประกวดเพื่ออยากได้รับการเรียนรู้เพิ่มเติม
ว่าเราขาดอะไรจะได้มาใช้พัฒนาตนเองต่อไป
แต่สิ่งที่ได้รับเกินความคาดหมายมาก
รับรู้ด้วยการรับรู้ค่ะอาจารย์ การได้รับรางวัลมีส่วนทำให้เราภาคภูมิใจในตนเอง แต่ไม่ยิ่งใหญ่จนเกินไป
เพราะไม่ว่าอย่างไรก็ตามพี่เล็กยังเป็นอีกคนหนึ่งที่ต้องได้เรียนรู้ต่อไปอีกค่ะ
 
วันที่รับรางวัลมองหาอยู่ค่ะมาทราบจากบันทึกว่าอาจารย์มีเหตุ
แต่ทันได้เจอกันกับคุณโอ สมหญิง อุ้มบุญ รพป่าติ้วค่ะ
 
ขอบคุณอีกครั้งน่ะค่ะโปรดจงรับรู้พี่เล็กติดตามอาจารย์ตลอดค่ะ
 
ด้วยความศรัทธา
พี่เล็กค่ะ

พี่เล็ก...ยืนยันด้วยภาพส่งมาตามเมล์ด้วยค่ะ

รู้สึกเป็นน้ำรดใจได้ดีเยี่ยมเหมาะต่อกาลเวลาจริงๆ เลยค่ะ