กล่าวคือ

ต้องคำนึงถึงสติปัญญา จิตใจ สังคม และทางกาย ซึ่งต้องมีพัฒนาการที่สมบูรณ์และสมดุลย์ ในอันที่จะส่งเสริมสนับสนุนผู้เรียนให้บรรลุผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนรู้ที่เป็นระบบ มีทักษะกระบวนการ และยั่งยืน เกิดเป็นองค์ความรู้ที่สะท้อนถึงความรู้ความสามารถ

ที่แท้จริงของผู้เรียน ได้อย่างมีประสิทธิภาพและประสิทธิผล อันเกิดเป็นทักษะชีวิต (Life Skills) เฉพาะบุคคลนั้น ซึ่งทักษะชีวิตของแต่ละคน อาจเกิดขึ้นมาจากการเรียนรู้ด้วยตนเอง(Learns by self) การเรียนรู้โดยเพื่อน(Learns by friend) เรียนรู้โดยครอบครัว(Learns by family) เรียนรู้โดยเครื่องสื่อสารเทคโนโลยี(Learns by technology) เรียนรู้โดยครู (Learns by teacher) และเรียนรู้ โดย สิ่งแวดล้อมรอบ ๆ ตัวเอง(Learning by t he environment around themselves) จากการเรียนรู้ดังกล่าวจะเห็นได้ว่าเป็นการสร้างการมีส่วนร่วมจากทุกภาคส่วนในการจัดประสบการณ์เรียนรู้ให้กับผู้เรียน เพื่อช่วยในการตัดสินใจ (Decision making) การแก้ปัญหา (Problem solving) การคิดวิเคราะห์ (Critical thinking) ข้อมูลต่าง ๆ และประเมินปัญหา หรือสถานการณ์ที่อยู่รอบตัว จึงมีผลต่อการดำเนินชีวิต เกิดการคิดที่สร้างสรรค์ (Creative thinking) ปรับใช้ในชีวิตประจำวันได้อย่างเหมาะสม อีกทั้งการสื่อสารที่มีประสิทธิภาพ (Effective Communication) การใช้คำพูดและท่าทางถือว่าเป็นสิ่งที่แสดงออกถึงความรู้สึกนึกคิดของตนเองได้อย่างเหมาะสมกับ วัฒนธรรม และสถานการณ์ต่าง ๆ การมีมนุษยสัมพันธ์ (Interpersonal relationship) ตระหนักรู้

ในตน (Self awareness) ความเห็นใจผู้อื่น (Empathy) เกิดความรักเมตตาอารี จะเป็นมุมมองในเชิงบวกสามารถเข้าใจความเหมือนหรือความแตกต่างระหว่างบุคคลสามารถเผชิญกับอารมณ์ต่างๆ (Coping with emotion) ทั้งของตนเองและผู้อื่นได้ และการเผชิญกับผู้สร้างความกดดัน (Coping with stress)เป็นความสามารถในการรับรู้ถึงสาเหตุของความเครียด