ไม่รู้เอาไปเปิดในทีวี มมส...หรือยัง
สิ่งเหล่านี้มันมีเสน่ห์ตรงที่ว่า นิสิตมีพื้นที่ในการเล่าเรื่องอันเป็นความสุขของเขาด้วยวิธีการที่เขาถนัด ...

เรื่องของเขาก็กลายมาเป็นสื่อสาธารณะ  อย่างน้อยก็ใน "มมส" นี่แหละ

ชื่นชมและให้กำลังใจนะครับ