ถ้าจะว่ากันตามหลักของภาษาเดิมที่เขียน "สปฺตาห" ตัว "ป" มีจุดข้างล่างหมายถึงให้อ่านออกเสียงเป็นตัวสะกด แต่ถ้าไม่มีจุด จะอ่านออกเสียงเหมือนมีสระอะ ฉะนั้น การอ่านที่ถูกต้องตามหลัก จึงควรจะเป็น "สับ - ดา" แต่ปัจจุบัน ราชบัณฑิต ให้ใช้หรืออ่านได้สองแบบตามหลักของนักภาษาศาสตร์ ที่ยึดถือตามการใช้ คือเมื่อมีคนใช้แบบผิด ๆ จนติด กลายเป็นคำนิยมใช้ ก็เลยบัญญัติให้ใช้ หลักภาษาที่เราเรียนรู้มาแต่เดิม กลับกลายเป็นไม่ถูก ไม่ใช่เสียแล้ว สาเหตุเพราะ พวกผู้ใหญ่ (นักการเมืองและ....) ใช้ภาษาไม่ถูก สื่อ (ผู้ประกาศข่าวทางทีวีบางช่อง) อ่านไม่ถูก เด็กรุ่นหลังได้ยินจนชินหู ก็ใช้ผิดตาม ๆ กัน จนในที่สุด ราชบัณฑิตต้องบัญญัติคำอ่านให้อ่านได้หลายแบบ (หลายคำเลยละ) เฮ้อ....นี่ละ ที่เขาเรียกว่าภาษาไทยดิ้นได้ (เพราะเดี๋ยวนี้ ภาษาไทยไม่ใช่ดิ้นได้เฉพาะความหมายเท่านั้น การออกเสียงก็ดิ้นไปด้วย)