สวัสดีค่ะอาจารย์รศ.พญ. ปารมี ทองสุกใส
- ดิฉันเคยเข้าไปอ่านบันทึกที่อาจารย์เขียนถึงละครเรื่อง แดจังกึม ค่ะ อาจารย์วิเคราะห์ไว้ละเอียดดีจังค่ะ อ่านแล้วคิดตาม แล้วก็ได้เห็นว่ามีเรื่องที่เราคิดไม่ถึงอีกหลายเรื่อง
- คุณพระเอกเรื่องนี้เขามาดนุ่มและ นิ่ง ลึก ดิฉันรอ รอ รอ ด้วยความกระวนกระวายใจ เพราะพระเอกไม่กอดนางเอกสักที ไม่แม้แต่จะแตะปลายนิ้ว ทำให้ดิฉันงุนงงมาก เพราะผิดขนบมาตรฐานโลกาภิวัตน์ฮอลลีวู้ด
- จึงได้ตามดูต่อไป และดูต่อไปจนได้เห็นว่า การหน่วงอารมณ์คนดู ให้เห็น "ค่า" ของการรู้จักยั้งคิด และการรู้การควรไม่ควร นั้น ทำให้ตัวละครนั้นดูมีคุณค่าแก่การเป็นแบบอย่าง และทำให้ละครมีค่าเหลือเกิน
- รู้สึกยินดีอย่างยิ่งที่อาจารย์แวะมานะคะ : )