สวัสดีค่ะ

ความจริงก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรมากมายหรอกค่ะ  เพียงแต่ว่าโมโหตัวเองที่ชอบลืม

จนเหมือนเป็นคนไม่ใส่ใจตัวเองมากกว่า  ถ้าเกิดไปเจอคนรู้จักเข้าเขาจะตำหนิ

เอาได้  พอเรื่องผ่านไปก็กลายเป็นเรื่องขำๆที่เล่าต่อได้อย่างสบายอารมณ์ค่ะ

ขอบคุณที่แวะมาทักทายกันเช่นกันนะคะ