ผมมีความเชื่อว่ามนุษย์มีศักยภาพทางเชาวน์ปัญญาเป็นต้นทุน ไม่เช่นนั้้นมนุษย์ไม่สามารถวิวัฒนาการตนเองจากมนุษย์อาศัยตามถ้ำมาอยู่ในสิ่งท่ีตนต้องการได้ อีกทั้้งยังสร้างนวัตกรรมตามมีตามเกิดด้วยตนเองมาตลอด จากไม่มีเสื้อผ้าก็มีเสื่อผ้าหลากรูปแบบ จากใช้เท้าเดินก็มียานพาหนะท่ีมีแรงขับเคลื่อนจากเครื่องยนต์และวิ่งได้เร็วขึ้น แม้ความซับซ้อนของอาหารการกินก็ยังค้นคิดเอง จนเปลี่ยนจากการเข้าป่าล่าสัตว์หาผลไม้มาปลูกและรู้จัดปรุงรสชาติจากพืชต่างๆไม่ว่าเค็ม เผ็ด เปรี้ยว หวาน จากใส่ใบตองมาใส่จานมีช้อนส้อมและมีดช่วยการกินอย่างสง่างาม ..การเปลี่ยนแปลงของสรรพสิ่งต่างๆนั้้นผมเชืิ่อว่านวัตกรรมเกิดขึ้นทุกเวลานาฑีไม่มีหยุดและมนุษย์ก็คิดได้เสมอ หากถูกกระตุ้น ถูกทดลองได้จนเกิดพลังความคิดให้ทำได้ในสิ่งท่ีคิด

ผมเชื่อในภูมิปัญญามนุษย์ทุกคน จนรู้ได้ว่าขิง ข่า ตะไคร้ ใบมะกรูด รากผักชี มะนาว ซึ่งเป็นส่วนของพืชและอยู่คนละส่วนทั้้งใบ ต้น รากยังถูกมนุษย์นำมาประกอบอาหารได้ลงตัว ต้มยำเกิดได้ด้วยความช่างคิดและเชื่อว่ามนุษย์ยังคิดได้เรื่อยๆในยามท่ีมีปัญหา การกระทบรู้กับสิ่งต่างๆ นั้้นจึงสำคัญ หากการกระทบรู้แล้วสามารถจุดประกายให้เกิดสิ่งใหม่ได้ ก็ย่อมนำไปสู่สิ่งท่ีคิดฝันและการทำได้เองก็ทำให้เกิดทักษะ ดังนั้้นสติปัญญาต้องถูกกระตุ้นให้กระทบรู้อยู่เสมอ จึงเป็นทุนท่ีมนุษย์ท่ีมีคุณภาพ

โลกและสังคมนั้้นให้โอกาสมนุษย์เสมอ มนุษย์นั่นแหละครับที่ไม่หาโอกาสเรียนรู้-กระทบรู้-มองให้รู้ดูให้ออก- ความคิดสร้างสรรค์และการเกิดนวัติกรรมจึงจะเกิดขึ้น...ขอบคุณอาจารย์ครับท่ีเป็นผู้กระตุ้น(ยิง)เข้ากระโหลก- หัวเทียนความคิดจะติดไม่ติดนั้้นก็อยู่ท่ีการรับรู้-เครื่องยนต์ต้องสตาร์สครับเครื่องจึงติด- อาจารย์อย่าเบื่อติดเครื่องนะครับ-ผมจะได้ขับรถเป็น