- สวัสดีค่ะ อาจารย์โสภณ
- เขียนได้ไพเราะกินใจคนเหงาดีจังค่ะ
-
...อันความเหงาใครเคยเศร้าเฝ้ารู้สึก
ชำแรกลึกในกมลคนท้อถอย
ยามอยู่เดียวเปลี่ยวจิตคิดเฝ้าคอย
ตะวันคล้อยยิ่งเจ็บปวดร้าวรวดใจ...
ดอกไผ่ - อิอิ กลอนพาไป...คนเหงาคือคนที่อยู่ว่างแล้วก็นั่งจ่อมจมอยู่กับตนเอง
แท้จริงชีวิตนี้มีอะไรให้ทำอีกมากมาย ถ้ารู้จักหาอะไรทำชีวิตนี้ไม่มีเหงานะคะ