สวัสดีค่ะ...อ.จันทรรัตน์

ต้องขอทักทายเป็นทางการค่ะ...มาอ่านบันทึกแต่ก็ไม่ได้ทักทาย...แต่เรื่องนี้อดขำกลิ้ง...หัวเราะก๊ากเลยค่ะ...อ่านมาตอนท้ายๆ นี่แหละค่ะ...

รู้สึกว่าตัวเอง...ทำตัวเป็นวัวเป็นควายเลยค่ะ...เคี้ยวเอื้อง...น่ะค่ะ...เคี้ยวช้าๆ...อาจารย์พูดซะแบบเห็นภาพชัดเลยค่ะ...(^___^)

กะปุ๋ม