สวัสดีค่ะ อ.ศิริศักดิ์

ดิฉันเห็นด้วยค่ะ ว่าเรา"เร่ง" หลายๆ อย่างมากเกินจำเป็น ชอบที่อาจารย์เขียนว่า เหมือนกับเราย่างไก่ ถ้าเราเร่งไฟมากเท่าไหร่ ก็จะทำให้ข้างนอกไหม้แต่ข้างในดิบ สุดท้ายอยากกิน แต่กินไม่ได้เลย.... สุดท้ายต้องทิ้งไก่ชิ้นนั้น ถ่านก็เปลืองไปแล้ว เวลาย่างไก่ก็เสียไปแล้ว แถมต้องหาที่ทิ้งไก่เสียอีก เห็นได้ชัดว่าสังคมขาดความพอดี ไม่มากไป ก็น้อยไป ... มีแต่ผลเสียมากกว่าผลดี

ถ้าอย่างนั้นเราก็ต้องย่างไก่ (เพราะเรายังจำเป็นต้องกินต้องอยู่) นั่นคือสังคมก็ต้องพัฒนา แต่เราต้องพัฒนาจิตใจ พัฒนาคนไปด้วย ดิฉันคิดว่าอย่างนั้นนะคะ เหมือนกับย่างไก่ด้วยความใจเย็น และพอดี จะทำอะไรก็ต้องละเอียดขึ้น ไม่ใช่ร้องแต่จะเอา หรืออยากได้ อยากมีอย่างเดียว หรือบอกแต่ว่าต้องการพัฒนา แต่ไม่ดูผลกระทบของการพัฒนานั้นๆ ค่ะ...

แล้วจะรออ่านบันทึกต่อค่ะอาจารย์....ขอบคุณที่ ลปรร ค่ะ