การพัฒนาตนเองควรเป็นการพัฒนาที่ยั่งยืนในเชิงบูรณาการของความเป็นมนุษย์

เริ่มจากการจัดกรอบความคิดเกี่ยวกับทิศทางการพัฒนาโดยมีตำสำคัญคือ เป็นคนดีต่อสังคมที่เอื้ออาทร เห็นประโยชน์ส่วนรวม ท้ายที่สุดก็จะสะท้อนถึงตนเอง กล่าวคือการพัฒนาตนเกิดจากการพัฒนาสภาพแวดล้อมให้มีความดี พอเพียง เอื้อาทร

หลังจากนั้น ทำการตรวจสอบทุกเวลาว่าเป็นไปตามกรอบหรือไม่ คิด วิเคราะห์ บันทึก

ปรับปรุง และ หาแนวทางการปฏิบัติ นั่นหมายความว่า คิดเพียงอย่างเดียว พูดเพียงอย่างเดียว ม่พอ ต้องลงมือปฏิบัติด้วย วันละเล็กวันละน้อยอย่างต่อเนื่อง สมำเสมอ

หลังวจากนั้นปฏิบัติจากการหาแนวทางปรับปรุง จากการหาแนวทางพัฒนา

แล้วทำการตรวจสอบ

ทำอย่างนี้จนเป็นกิจงัตร

นี่แหละคุณภาพ

จำไว้เสมอว่า "ให้พิจารณาการกระทำเพื่อพัฒนาสังคมให้ดีขึ้น หากการกระทำนั้นไม่สร้างความเดือดร้อน หรือ กระทบกระเทือนใคร หากพิจารณาแล้วว่าดี หากพิจารณาแล้วว่าไม่กระทบใคร ลงมือทำเลย อย่าเพียงแต่คิด ทำสักนิดถือว่าเป็นจุดเริ่มต้น"