บทกวีมีวิญญาณวรรณศิลป์

ดุจวารินไหลผ่านธารกระแส

กังสดาลหวานเสนาะเพราะดวงแด

เกินตาแลใจรู้เกินหูฟัง..................น่าชื่นชมบทกวีครับผม