สวัสดีค่ะ

ได้รับการแลกเปลี่ยนเรียนรู้จากผู้มีประสบการณ์ทำให้หวนนึกถึง ญาติที่เป็นโรคนี้ ถ้าหากผู้ดูแลมีอารมณ์ขัน ก็ทำให้ผู้ป่วยดีขึ้น อันนี้ขอยอมรับ วันนั้นหยุดงานหลายวัน ได้มีโอกาสกลับไปเยี่ยมบ้าน เห็นคุณลุงที่เป็นโรคนี้ใส่กางเกงขาเดียว โดยเอาขาทั้งสองข้างของท่านรวมไปอยู่ในกางเกงขาดเดียว ผลก็คือเดินไม่ได้ ท่านก็ใช้ความพยายามกระโดดเหมือนผีในหนังจีน ลูกหลายเห็นแล้วหัวเราะร่วน ตลก จนน้ำหูน้ำตาไหล กว่าจะปล้ำถอนให้ท่านแทบตาย

วันดีคืนดีก็คุยกับต้นไม้ อ้ายเราก็ตลก ถามอะไรก็ตอบไปอีกทาง บางคนเดินผ่านมาไม่ทราบว่าท่านเป็นโรคอัลไซเมอร์ พอถามท่าน ท่านตอบอีกอย่าง ลูกหลานก็ได้แต่หัวเราะ