ขอบคุณค่ะ น้องดอกหญ้าน้ำ ที่ให้ความสนใจ ปัจจัยที่สำคัญที่สุดของมนุษย์ คือความมั่นคงทางอาหาร ในมุมมองของอาม่า คือภูมิปัญญาที่จะรักษาแหล่งผลิตอาหารน้ำ ให้ยั่งยืน คือพยายามรักษาความสมดุลย์ของแหล่งผลิตอาหาร ให้พอเพียงกับจำนวนประชากรที่เพิ่มขึ้น อาม่าจะมองจากจุดเล็กๆ หากเราสร้างความมั่นคงทางอาหาร ในหน่วยเล็กที่สุดคือระดับครอบครัว หากทุกครอบครัวกินอิ่มนอนอุ่น ครอบครัวก็มีสุข หากทุกครอบครัวในชุมชนมีความสุข ชุมชนก็จะมีความสงบสุข เมื่อมีกำลังผลิตที่มาก ก็สามารถผลิตเพื่อการขายเพิ่มรายได้ และสามารถเป็นแหล่งผลิตอาหาร เพื่อขายให้กับแหล่งอื่นๆที่ ไม่มีศักยภาพที่จะเพาะปลูกได้ เช่นชุมชนเมือง เลี้ยงคนเมือง ในเมืองที่เป็นภาคบริการ ภาคอุตสาหกรรม ภาคเศรษฐกิจ ฯลฯ

เมื่อพิจารณาตำแหน่งที่ตั้งลักษณะทางภูมิศาสตร์ของประเทศเรา เป็นชัยภูมิทางธรรมชาติที่ดี ที่สุดประเทศหนึ่ง ภูมิอากาศแบบร้อนชื้นเรามีแสงแดดตลอดทั้งปี ความหลากหลายทางชีวภาพสูงมาก นอกจากนั้นเป็นศูนย์กลางคมนาคม เรามีแผ่นดินติดต่อกับนานาประเทศภายในทวีปบนผืนแผ่นดินใหญ่ เรามีแผ่นดินติดทะเลทั้งสองด้านทั้งฝั่งตะวันออกและฝั่งตะวะนตกติดต่อกับมหาสมุทรแปซิฟิก และอินเดีย เราเป็นศูนย์กลางติดต่อทางอากาศ ประกอบด้วย เราเป็นประเทศอู่ข้าวอู่น้ำของโลกเราส่งข้าว ไปเลี้ยงประชากรโลก มานานแล้ว เรากำลังจะเป็นครัวของโลก ?? แต่ถ้าประชากรส่วนใหญ่ของประเทศขาดข้าวกินก็น่าสลดใจยิ่ง อาม่าจึงสร้างความมั่นคงทางอาหารขึ้นในระดับชุมชน โดยให้ความความรัก ความรู้ความเข้าใจในการผลิตที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม และดีต่อสุขภาพผู้ผลิตเข้าใจ มนุษย์เป็นผู้ใช้ทรัพยากรธรรมชาติ อาม่าจะต้องดึงองค์ตวามรู้ภูมิปัญญาดั้งเดิมของชุมชนที่ทำการเกษตรธรรมชาติ แบบดั้งเดิมมาปรับปรุงพัฒนา ผสมผสานเทคโนโลยี และวิทยาการใหม่ๆ ปรับให้เหมาะกับภูมิสังคมของแต่ละพื้นที่ ไม่ใช่แค่ข้าวเท่านั้น ยังมี พืชผักผลไม้ และพืชสมุนไพร โดยน้อมนำปรัชญาของเศรษฐกิจมาเป็นหลักการในการทำงาน เพื่อสร้างความมั่นใจว่าทุกคนทำได้ แล้วลงมือทำด้วยกัน มีปัญหาอะไรก็จะร่วมด้วยช่วยกัน ไม่ว่าเกิดอะไรขึ้นเรามีอาหารกิน อย่างเพียงพอค่ะ