ช่วยถอดคำประพันธ์ให้หน่อย ขอบคุณอย่างมาก

ครานั้นขุนช้างได้ฟังว่า แค้นดังเลือดตาจะหลั่งไหล

ดับโมโหโกรธทำว่าไป เราก็ไม่ว่าไรสุดแต่ดี

การไข้เจ็บล้มตายไม่วายเว้น ปัจจุบันอันเป็นทั้งกรุงศรี

ถ้าขัดสนสิ่งไรที่ไม่มี ก็มาเอาที่นี่อย่าเกรงใจ

ว่าแล้วปิดบานหน้าต่างผาง ขุนช้างเดือดดาลทะยานไส้

ทอดตัวลงกับหมอนถอนฤทัย ดูดู๋เป็นได้เจียววันทอง

เพราะกูแพ้ความจมื่นไวย มันจึงเหิมใจทำจองหอง

พ่อลูกแม่ลูกถูกทำนอง ถึงสองครั้งแล้วเป็นแต่เช่นนี้