บางครั้งเรามีเวลาที่จะไปให้ความสุขกับคนทั้งโลก แต่ต้องระลึกไว้ในเสมอว่าเรา หรือ "ลูก" คือ เวลาและสรรพสิ่งทั้งหมดในโลกที่พ่อแม่เรียกว่า "ความสุข..."

สุขใดในโลกของพ่อแม่ไม่เทียบแท้เท่ากับการเห็นสุขมีความสุข

แล้วสุขใดของเราเล่า จะเทียบเท่าให้ความสุขกับพ่อแม่

พ่อแม่ไม่หวังอะไรมากกว่าเห็นเราเป็นคนดี

วันนี้เราเป็นคนดีแล้ว เสียสละแล้ว ก็ต้องเพียรพยายามอยู่ใกล้ชิดท่านให้ได้มากที่สุด

วันคืนของเราอาจจะเดินก้าวหน้าไป แต่เวลาของพ่อแม่นั้นมีแต่การนับถอยหลัง...