นมัสการพระคุณ เจ้า เข้ามาอ่านอีกรอบ เพราะชื่นชอบ บันทึกทางประวัติศาสตร์ ชาวบ้าน

ชื่นชมในงานฝีใือหลายแขน่งของ อาจารย์ ว่อน (ขอใช้คำว่าอจารย์)เพราะเป็นครูช่างของชุมชน

สมัยก่อนลูกผู้ชายบ้านไหนมีฝีมือถึงขั้นได้สร้างบ้านทำโบสถ์ ถือว่าผ่านวิชาช่างชุมชน

ลูกสาวบ้านไหนมีวิชาการบ้านงานเรือน จนเพื่อนออกปากเชิญ ถือว่าผ่านงานครัว

มีคำพูดถึงความภาคภูมิในในฝีมือของลูกๆว่า......

ลูกสาวพ่อหุงข้าวสวยเหมือนนึ่ง ลูกบ่าวพ่อคนหนึ่งถากไม้เหมือนหมาเลีย"(สมัยก่อนไม่มีกบไสไม้ อาศัยขวานถาก คนทำงานไม้ได้ลื่นแผล็บวาววับ ลื่นเหมือนหมาเลีย ถือว่าสุดยอดช่างชุมชน)

จึงขอคารวะอาจารย์ ว่อนไว้ในบันทึกนี้