ความเห็นส่วนตัวในฐานะทำงานส่งเสริมในท้องถิ่นครับว่า นี่แหล่ะน่าจะเป็นการพัฒนาที่เหมาะสมกับท้องถิ่นเพื่อความยั่งยืนมากที่สุด แม้หลายคนจะมองว่าล้าสมัย แต่อย่าลืมนะครับว่าความเปลี่ยนแปลงทุกด้านในปัจจุบันมันส่งผลกระทบทุกเรื่องทุกอย่างไม่เว้นแม้กระทั่งควายที่นอนอยู่ในปลัก ต้องดิ้นรนทนทุกข์ ปรับเปลี่ยน เปลี่ยนแปลง เหมือนกับว่า "ยิ่งดิ้นก็ยิ่งมัดแน่น" ลองหันมองย้อนหลังกันบ้าง สิ่งที่อาจารย์เล่านั่นคือความสุขที่แท้จริงมิใช่หรือ????? กับการได้ผสมผสานวิทยาการกับความลงตัวภูมิปัญญาไทยนี้ ผมให้กำลังใจและร่วมกันกระตุ้นความรู้สึกและสานต่อไปครับ