เรียกเครื่องมือจัดการข้อความไม่ได้...อาจารย์แม่ชักแหยงๆ กลัวจะเหมือนเมื่อคืนนี้ที่พิมพ์ความเห็นหลายชั่วโมง พอ Click บันทึกเจอเข้ากับ Application Error ข้อความหายหมด

อาจารย์แม่สงสัยจริงๆ เห็นลูกขจิตเดินทางไปที่นั่นที่นี่ตลอดเวลา เลยขอถามว่า เป็นการเดินทางไปส่วนตัวหรือว่าไปราชการ และเดินทางยังไงคะ (ขับรถไปเองหรือไปรถมหาวิทยาลัย)

ไปทำกิจกรรม "การสื่อสารด้วยภาษาท่าทาง (Nonverbal Communication)" กับเด็กๆ โรงเรียนวัดท่าไชยน่าสนุกนะคะ แต่เลือกคำใบ้ "ปวดใจ" ดูไม่ตรงกับตัวเอง ถ้าจะให้ตรงต้องเลือกใบ้คำว่า "สุขใจ" "อิ่มใจ" หรืออื่นๆ ใจที่เป็นทางบวก

ใกล้ถึงเดือนกรกฎาคม ซึ่งเป็นเดือนที่มีวันภาษาไทยแห่งชาติ อาจารย์แม่ขอถือเอาความคุ้นเคยเลยไม่เกรงใจแอบบอกว่า "นักเรียนได้ร้องเพลงมาร์ทโรงเรียน..." จริงๆ จะต้องเขียนว่า "เพลงมาร์ช" นะคะ เพราะมาจากคำภาษาอังกฤษว่า "March"

ดีใจที่เห็นท่านศน.ลำดวนแบบเต็มตัว วันก่อนเห็นท่านบันทึกเกี่ยวกับข้าวปลาอาหารที่ท่านและครอบครัวปลูก-เลี้ยงที่บ้าน ซึ่งทั้งช่วยลดค่าใช้จ่ายในครอบรัว และยังได้แบ่งปันคนอื่น ดูแล้วมีความสงบสุขดีจังค่ะ

อาจารย์แม่แวะมาให้กำลังใจ เสร็จแล้วยังไม่ได้เขียนความเห็น เพราะมีแขกมาที่หน้าบ้ายเลยไปคุยกับแขกนานพอสมควรถึงกลับมาค่ะ วันนี้อาจารย์แม่ยังไม่ค่อยปกติ เพราะเมื่อคืนท้องร่วงตั้งแต่ตี 1 อาจารย์แม่เป็นคนไม่ทานยา จะปล่อยให้หายเองทุกครั้ง และก็แปลกเหมือนกันที่มันหายได้เองทุกครั้ง กังวลก็ตรงที่มีคุณหมอมาแนะนำกลางดึกว่าถ้ามีอาการท้องร่วงให้รีบไปหาหมอ เพราะจะต้องไปตรวจว่าได้รับเชื้อ....รึเเปล่า (อาจารย์แม่จำไม่ได้ จำได้แค่ว่าเป็นเชื้อที่ทำให้นักท่องเที่ยวชาวต่างชาติที่อุดรเสียชีวิต) ดูแลตัวเองแค่ไปต้มน้ำผสมน้ำผึ้งดื่มกันช็อคจากการขาดน้ำเท่านั้นค่ะ

ได้กลับไปบ้านไร่พนมทวนแล้งยังคะ