วันวาน (๒๙ มิถุนายน พ.ศ.๒๕๕๔) คุณมิ้นส่งข่าวมาว่า
"เรียนอาจารย์ที่เคารพ กระผมได้ดำเนินการติดต่อและสอบถามทางอำเภอท้องที่ที่อยู่ของผมแล้วครับกับเรื่องของกฎกระทรวง การแปลงสัญชาติเป็นไทยของคนต่างด้าวที่เป็นชนกลุ่น้อย ได้คำตอบมาว่า ยังไม่มีการแก้กฎหมายในหัวข้อที่ว่า ต้องมีรายได้ไม่น้อยกว่าสามหมื่นบาท/เดือนครับ ผมต้องทำอย่างไรต่อไปดีครับอาจารย์"
อ.แหววเลยตอบไปว่า
"ดำเนินการเป็นลายลักษณ์อักษรไหมคะ แล้วเขาตอบมาเป็นลายลักษณ์อักษณไหมคะ ถ้าเขาปฏิเสธสิทธิมา ก็ไปฟ้องเขาที่ศษลปกครอง ให้เขารับคำร้องขอแปลงสัญชาติ หรือไม่ก็ร้องต่อไปที่คณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ เพื่อฟ้องคดีแทน เจ้าหน้าที่ที่ปฏิเสธเป็นใครชื่ออะไรคะ เอากฎกระทรวงให้เขาดูไหมว่า มีตรงไหนที่บอกอย่างที่เข่บอกไหมทำไมไม่เล่าเรื่องของคุณในกระดานข่าวเปิด ? เขาละเมิดคุณ คุณก็ยังไม่สู้ แม้กฎหมายเข้าข้างคุณ คุณก็แพ้คนที่ไม่มีกฎหมายให้อำนาจด้วยซ้ำ ลองพิจารณาดูนะคะ ธรรมะคงไม่ชนะอธรรม ถ้าคนทำถูกไม่สู้"
กฎหมายไม่ศักดิ์สิทธิหรอกค่ะ เพราะกฎหมายไม่มีชีวิต
แต่คนรักษาการตามกฎหมายต่างหากที่มีชีวิต
แต่จะยื่นคำร้องขอใช้สิทธิในสัญชาติไทยโดยการแปลงสัญชาติ ก็ยังทำไม่ได้ทั้งที่มีกฎหมายรับรองสิทธิ นี่ล่ะสังคมไทย ทั้งเจ้าหน้าที่ของรัฐและเจ้าของปัญหา ถ้าทำตามกฎหมายกันสักฝ่าย ปัญหาก็จบค่ะ
และยิ่งทำตามกฎหมายทั้งสองฝ่าย ข้อพิพาทก็ไม่ต้องไปรกในศษลและคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ