นมัสการพระคุณเจ้า ค่ะ

กลอนนี้ดิฉันได้ยินครั้งแรก ตอนเรียน

อยู่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 พ.ศ. 2548

ได้มีโอกาสไปอบรมการเป็นมัคคุกเทศก็น้อย

แต่ตอนนี้ได้มาเรียนอยู่ที่ไกล ก็ทำให้คิดถึงบ้านอยู่เนืองๆ

ดีใจมากที่เจอกลอนนี้ค่ะ เพราะทำให้หายคิดถึงบ้าน

กลอนนี้ไม่สูญหาย ไม่ไร้ประโยชน์ ควรค่าที่จะให้รุ่นลูกรุ่นหลาน

อย่างดิฉันได้รับรู้ไว้ ดิฉันขอเป็นกระบอกเสียงอีกทางค่ะ

ขอขอบพระคุณพระอาจารย์ที่ได้มาให้ความรู้ในครั้งนี้