สวัสดีด้วยความคิดถึงที่สุดในโลกเลยค่ะพี่โอ๋

แอมแปร์ตั้งหน้าตั้งตาทำงานแบบไม่ลืมหูลืมตา รู้สึกตัวอีกทีก็หกปีโกทูโนว์เข้าไปแล้ว และสัมผัสได้ว่าสังคมสั่งสมบุญแห่งนี้ ยังคงไว้ซึ่งความเป็นมงคลสำหรับเราทุกคนอยู่เสมอ เพราะเราทุกคน เริ่มต้นด้วยความเป็นมิตร และเดินทางร่วมกันต่อไป ด้วยการพิมพ์ถ้อยคำที่เริ่มจากการ"คิดดี"ต่อกัน ส่งสิ่งดีๆให้แก่กันและกัน และอยู่ร่วมกันด้วยความเข้าใจ บนความหลากหลายทางจิตภาพ ^_^ คิดถึงพี่โอ๋ที่สุด และระลึกถึงเสมอนะคะ แอมแปร์อ่านทุกอย่างที่พี่โอ๋เขียน แม้จะไม่ได้ชวนคุยต่อ แต่ก็รับรู้สิ่งดีๆที่พี่โอ๋สร้างให้อย่างมีความสุขเสมอ โดยเฉพาะความเป็นครอบครัวที่น่ารัก ^_^ ทำให้แอมแปร์มีกำลังใจดีและเบิกบานเป็นอย่างยิ่ง ที่ได้เรียนรู้และนำไปปรับใช้ ในความเป็นคุณป้าได้อย่างทุกวันนี้ ^_^

แอมแปร์อยากเริ่มต้นสื่อสารในโกทูโนว์อีกครั้ง หวังเหลือเกินว่าจะจัดเวลาที่มีอยู่น้อยนิดได้ลงตัว และเชื่อว่าจะเขียนแบบสั้นๆได้ยาวน้อยกว่าเดิม เพราะได้ฝึกสีมือใน เคว้ด-บุ๊ก มาระยะหนึ่งแล้ว อ่า..อันนี้แบบว่าสั้นแล้วนะคะเนี่ย หวังว่าพี่โอ๋คงสบายดีและมีความสุขกับทุกวันของชีวิตนะคะ ขอบพระคุณพี่โอ๋มากๆอีกครั้ง และยังตั้งใจอยู่เสมอว่าวันหนึ่งเราจะได้พบกันจริงๆ

วันนั้นคงเป็นวันที่ดีที่สุดอีกวันหนึ่งในชีวิตแอมแปร์เลยค่ะพี่โอ๋ ^_^