ที่หลังโรงเรียนครูดาหลามีอยู่สองต้น เป็นคู่แฝด ตอนครูดาหลาไปอยู่บ้านพักครูพ่อเอาเครื่องเซ่นไปไหว้เจ้าที่ที่ใต้ต้นนี้ ใบเหมือนกัน ลูกเล็กๆสีเหมือนกันเปี๊ยบ ..แต่ไม่เคยเก็บภาพ เพิ่งตัดไปตอนสร้างอาคารใหม่นี่เองค่ะ ครูดาหลาบอกว่ามะห้าคือชำมะเลียง

ส่วนมะเกี๋ยงแขกคือลูกหว้า มันจะลูกใหญ่กว่ามะห้ามาก

เมื่อก่อนมีเด็กลูกของคนข้างบ้าน ชอบมาเที่ยวเล่นและมักจะชวนคุยพาไปหามะห้าที่เป็นพวงเล็กๆแถวข้างรั้ว เมื่อเราเด็ดมะห้าแล้วส่งให้บอกว่ามะห้า เด็กจะต่อว่ามะห้ามะหก และก็กินมะห้ามะหกจนปากดำ วันรุ่งขึ้นก็มาชวนไปเก็บมะห้ามะหกอีก ครูดาหลาเลยติดปากถ้าใครพูดถึงมะห้า ก็จะบอกว่ามะห้ามะหก