สวัสดีค่ะคุณแว้บ

คิดถึงแล้วค่ะ  ดิฉันรออ่านบันทึกอาจารย์นานมากเลย :)  แต่รอได้ค่ะ.....คงเหมือนที่อาจารย์ว่า  "การรอ กับเวลานั้น ผูกพันกันแน่นเหนียว"  

บันทึกนี้ของอาจารย์น่ารักนะคะ ดิฉันก็ได้เห็นอย่างหนึ่งว่าการสื่อสารแบบดีๆ  ดีด้วยใจจริงนั้น  น่าจะให้คุณมากกว่าให้โทษ  และบางทีก็ต้องรู้จักรอ  ถึงแม้บางเรื่องจะไม่ทันใจเรา การรู้จักรอ..น่าจะสัมพันธ์กับ ความใจเย็น ด้วย 

ดิฉันเข้ามาบล็อกอาจารย์ทีไรก็อ่านเพลินไปทุกบันทึก  พอดีนึกได้ เลยเรียนขออนุญาตนำความคิดเห็น เรื่องการเรียนการสอน    ที่ดิฉันเคยเขียนยาวๆไว้ในบันทึกหนึ่งของอาจารย์  ไปแปะในบันทึกดิฉันนิดด้วยนะคะ  เพราะมีเรื่องสืบเนื่องพอดี   

ขอให้อาจารย์แว้บเรียนอย่างมีความสุข  ผ่านทุกอย่างไปได้ด้วยดี และมีกำลังกายกำลังใจดีอยู่เสมอนะคะ :)