เมื่อก่อนผมอยู่บ้านนอกพูดภาษาถิ่น พอทำงานมีครอบครัวมีลูกก็ไม่ได้สอนลูกให้พูดภาษาถิ่น ใช้ภาษากลางตอนนั้นความรู้สึกของ"เรา"ก็คิดว่าลูกจะได้ไม่ต้องปรับภาษาเมื่อเข้าเรียนในเมือง พอมาเดี๋ยวนี้ลูกอยากพูดภาษาถิ่นก็พูดไม่ได้ สำเนียงเพี้ยนไป

ปัจจุบันก็จะเหมือนละแวกบ้าน"ครูนก" ที่เด็กนักเรียนที่สอนส่วนมากก็พูดภาษากลางทั้งที่ครอบครัวพูดภาษาถิ่น คงจะคิดเหมือนกับที่ตัวเองคิดเมื่อก่อนนั้นหรือเปล่าก็ไม่รู้...