ชื่อไทยพื้นบ้าน: ขี้เหล็กหวาน, ขี้เหล็กบ้าน (ไทย), สะเก๋ง (พายัพ), พรึงบาดาล, ตรึงบาดาล (ระยอง), สะเก้ง (เชียงใหม่)

เป็นพันธ์ไม้พวกถั่ว (จับไนโตรเจน และคาบอนไดอ็อกไซด์)

ใช้เป็นอาหารสัตว์ (วัวควาย หมู เป็ดไก่ กระต่าย ...) มีโปรตีน ๑๐+% ปลูกบำรุงดิน ให้ร่ม

ปลูกจากเมล็ด กิ่งชำ ไม่เลือกดิน ทนร้อน ทนฝน ทนหนาว (ไม่ถึง -๐ องศา) ทนแล้ง

ดอกเหลืองสวย บานแล้วร่วงใน ๑๐ วัน ๑..๒ ครั้งค่อปี (กลีบดอกร่วงคลุมพื้นเป็น พรมสีเหลือง รอบโคนต้น)

มีฝักสีเขียว กลมยาวประมาณ ๑๐..๑๓ ซม แต่ละฝักมีเมล็ด ๒๐..๒๕ เมล็ด

ปลูกต้องควบคุมไม่ให้แพร่กระจาย (เหมือนปลูก กระถิน)