ค.ห.๓ คุณเนปาลี

น้องต้อมมีประสบการณ์คล้ายพี่ในเรื่องสังคมบนโลกไซเบอร์จริงๆค่ะ

คงเพราะเราตรง..เราจริง..เราซื่อ..เราไม่ได้หลอกอย่างที่เขาเป็นกัน

ก็รู้สึก..ช็อคเหมือนกัน..เพราะไม่ใช่แค่คนในเวบ..เพื่อนร่วมงาน..เพื่อนเก่า

คิดว่า..พี่จะมาทำอะไรในเวบ..ซึ่งไม่ใช่พี่..พี่แค่อยากเขียนหนังสือเวลาว่าง

พี่ระวังเรื่องการคบคนเพราะ..พี่แก่แล้ว..มีลูก..และด้วยนิสัยที่เป็น

พี่ไม่ต้องการคบใครแบบฉาบฉวย..หลอกๆ..อย่างที่เขาเป็นกัน..

การเข้าไปอ่านไปเมนท์บล็อกใคร..ก็เมนท์ตอบตามความรู้สึกจริงๆ

พี่ยังสงสัยว่าญาติ..และเพื่อนเก่า..มีส่วนที่อยู่เบื้องหลัง"อคติ"ทั้งในเวบและสังคมเผชิญหน้า

พี่เคยสู้แบบ..แรงๆ..เลยโดนล็อคบล็อก..ก็เลยมองเห็นสัจจธรรมว่า..

พูดความจริง..ผิดที่ผิดทาง..เขาไม่ชอบเรา..

พอมาเข้าโกทูโน..ก็ระวังเพราะมีบทเรียนมาแล้ว..แต่ก็ยังไม่พบปัญหาแบบเดิมค่ะ

อาจเป็นเพราะเป็นสังคมครู ข้าราชการ ส่วนใหญ่..สำหรับพี่..รู้สึกดีกว่าเวบเก่าๆมากค่ะ

..

เรื่องของน้องออม..จะมีมาเรื่อยๆค่ะ

จริงๆยังมีบทกวีแบบเด็กๆของเขาอีก ๒-๓ บท จะทยอยลงค่ะ

ตอนนี้เลิกแต่ง..ไปสนใจอย่างอื่นอีกแล้วค่ะ

มาคอยดูกันว่า..ออมจะไปทางไหนอีก..จนกว่าจะพบ"ตัวเอง" จริงๆค่ะ

..

ขอบคุณน้องต้อม..ที่มาแชร์ความรู้สึกได้อย่าง..งดงามจริงๆค่ะ..