กำลังสนใจเรื่องนี้อยู่พอดี แต่ยังไม่ได้ลงมือทำอะไร

เมื่อเดือนมีนาคม 54 พี่สาวเข้าโรงพยาบาลเอกชน อยู่ 2 วันมีค่าใช้จ่าย 3 หมื่นบาทต้นๆ แล้วย้ายเข้าโรงพยาบาลที่เป็นโรงเรียนแพทย์ของภาครัฐ มีชื่อเสียงในเรื่องการใช้ยาต่างประเทศรักษาตัวอยู่ 41 วัน ค่าใช้จ่ายอยู่ที่ 4 แสนบาท เฉลี่ยวันละหนึ่งหมื่นบาท แต่เนื่องจากโรงเรียนแพทย์อนุญาตให้ใช้สิทธิฉุกเฉิน ทำให้เป็นหนี้โรงพยาบาลอยู่เพียง 1.5 แสนบาท

ถามว่าทำไมไม่ใช้สิทธิตามบัตรประชาชน ก็คงตอบได้เพียงว่าไม่เคยได้รับแจ้งว่าสิทธิตามบัตรประชาชนอยู่ที่โรงพยาบาลใด และไปทราบเมื่อถึงโรงพยาบาลโรงเรียนแพทย์นั้นแล้ว (ซึ่งไปโดยรถพยาบาลของโรงพยาบาลเอกชน ดังนั้นสภาพคนป่วย ณ ขณะนั้นก็ไม่สามารถเคลื่อนย้ายไปที่ใดได้อีก เนื่องจากภาวะน้ำท่วมปอด) เมื่อรักษาไปได้สัก 10วัน สภาพคนป่วยดีขึ้น แพทย์ที่โรงเรียนแพทย์มีความเห็นว่าสามารถผ่าตัดได้ แพทย์ที่โรงเรียนแพทย์จึงได้กรุณาทำหนังสือขอให้โรงพยาบาลต้นสังกัดตามบัตรประชาชนที่เรียกว่า บัตรทอง ได้กรุณาทำหนังสือส่งตัวมาให้เพื่อคนป่วยจะไม่ต้องจ่ายค่ารักษาพยาบาลเอง แต่ทางโรงพยาบาลต้นสังกัดปฏิเสธโดยอ้างเหตุว่า คนป่วยไม่เคยเข้ารับการตรวจรักษา และถึงเป็นโรคตามหนังสือนั้นจริง ทางโรงพยาบาลต้นสังกัดก็สามารถทำการรักษาได้ จึงเป็นเหตุที่โรงพยาบาลโรงเรียนแพทย์ให้ใช้สิทธิฉุกเฉิน (ซึ่งตามระเบียบของบัตรทอง สปสช.กำหนดให้ใช้ปีละ 2 ครั้ง)

ในชีวิตที่เป็นจริง การใช้กฎระบียบกับความจริงและความรู้สึกอาจไม่ใช่เรื่องเดียวกัน