ระเบียงชีวิต สำหรับผมนั้น คือส่วนหนึ่งของ "พื้นที่แห่งชีวิต" ซึ่งมีอยู่มากมายให้เราออกแบบสร้างสรรค์ให้เหมาะสมกับบุคลิกส่วนตัวของเรา แต่เวลาเดียวกันพื้นที่แห่งชีวิตก็ต้องออกแบบให้สาธารณชนทั่วไปได้มีโอกาสได้ใช้ชีวิตอย่างมีความสุข ไม่ว่าเราจะสร้าง "ระเบียงชีวิต" หรือ "พื้นที่แห่งชีวิต" ผมคิดว่าคุณภาพแห่งชีวิตชีวา(quality of aliveness)มีความหมายที่สุด ระเบียงชีวิตของยายธี มีต้นหญ้าที่งอกงามเติบโตตามธธรมชาติ มีดอกไม้และผักคละเคล้ากันไป อีกทั้งมีนกมาเยือนเยี่ยม ช่างมีชีวิตชีวา เสียนี่กระไร..แต่ทำไมยายธีจึงไพล่ไปนึกถึงการตายหยั่งกบละ่่? ทั้งที่มีระเบียงชีวิตที่มีสีสัน หรือเพราะว่าสรรพสิ่งที่มีชีวิตทั้งหลายล้วนมีเกิด มีแก่ มีเจ็บและตาย เลยไพล่นึกไปในจังหวะที่ตวามเหงาจู่โจมเข้ามาก็ได้

เล็ก ครับ