แรกๆที่มีงานด้านประกันคุณภาพการศึกษาเข้ามา ให้รู้สึกเหนื่อยกายทุกข์ใจจริงๆครับท่านอาจารย์ เฉพาะการจัดทำ sar นั้น ต้องใช้ต้องเตรียมเอกสารกันมากจริงๆ อาจารย์ผู้ใหญ่ซึ่งมีความรู้และประสบการณ์หลายท่านขอยอมแพ้ โบกธงเออลี่รีไทร์ไปก่อนหลายท่านทีเดียว ด้วยท่านเห็นว่า เกินกำลังที่คนในยุคของท่านจะทำไหว ท่านบอกผมว่า ท่านมุ่งผลเลิศที่ตัวศิษย์ หลักฐานที่ท่านจะนำไปแสดงได้มีเพียงตัวของศิษย์เท่านั้น ตัวบ่งชี้ใดๆที่ได้กำหนดไว้ แม้มิได้แปลกใหม่หากแต่เบียดบังเวลาพัฒนานศ.ของท่านเหลือเกิน ก่อนท่านออกไปได้ส่งไม้มาที่พวกอาจารย์รุ่นใหม่ ... สามปีผ่านไป ผลของการจัดการสาขาวิชาให้เป็นไปตามระบบและกลไกของมาตรฐานและตัวชี้วัดต่างๆเริ่มออกดอกออกผล ... แต่คำถามก็คือ เราจะอยู่ในสภาวะแบบนี้ได้อีกนานกันสักเท่าไหร่กัน ... อย่าได้เอาบริบทของที่ไหนมาเปรียบเทียบกันเลย...เพราะยิ่งจะคอยทำให้เลือดไหลออกไปเปล่าๆ... เห้อออออออ ขอมาระบายคงไม่ว่ากันนะครับผม

ด้วยความนับถือ