ดอกไม้ทะเล เมื่อ อ. 01 พฤษภาคม 2550 @ 12:20

สวัสดีครับคุณครูดอกไม้ทะเล<p>ขอบคุณครับที่อ่านแล้วแสดงความเห็น </p><p>ความเห็นของอาจารย์ทำให้ผมนึกถึงคำไทยๆ สมัยผมเด็กๆ ที่เราเปรียบเทียบคนที่มีอาชีพครู ว่า “แม่พิมพ์” (หรือพ่อพิมพ์ก็ได้) ซึ่งเราคงหมายถึงการเป็น “ตัวอย่าง” หรือ “ตัวแบบ” สำหรับศิษย์</p><p>และตัวแบบนั้นก็คือ วิถีชีวิต วิถีปฏิบัติของเรานั่นเอง</p><p>นึกถึงเพลงที่ทำนองไพเราะจับจิตพร้อมเนื้อหาที่จับใจอย่างยิ่ง “แสงเรื่องๆ ที่ส่องประเทืองอยู่ทั่วเมืองไทย คือแม่พิมพ์อันน้อยใหญ่ …”</p><p>คุณครูดอกไม้ทะเลคิดว่าครูทุกวันนี้ยังเชื่อในอุดมคติเรื่อง “แม่พิมพ์” นี้อยู่หรือเปล่าครับ หรือว่าเราสามารถแยกได้ระหว่าง “ตัวเรา” กับ “อาชีพ” ของเรา คือทำแต่ “บอกความรู้” อย่างเดียวก็ได้</p><p>แม้ว่าในทางปฏิบัติเราจะอยู่ใกล้หรืออยู่ไกลกับอุดมคติแตกต่างกัน แต่ถ้าเราต่างยังยึดในอุดมคติอันนี้กันอยู่ ก็เท่ากับว่าเรายังมีหลักยึดที่จะไปให้ถึงอยู่นะครับ</p>