ท่านอาจารย์ขัตติยาได้แต่กลอนแด่แรงงานไว้ดังนี้

แด่มือที่สร้างโลก

ด้วยใจมั่นมือแกร่งที่สร้างโลก

ถูกสับโขกขูดรีดทั้งฉ้อฉล

ทุนชีวิตไม่เคยคิดเป็นค่าคน

กดต่ำจนโกยกำไรไม่นำพา

เพราะแรงงานเราผองพี่น้องกัน

รวมพลังมุ่งมั่นแก้ปัญหา

ฟ้าสีทองจักไม่เกินไขว่คว้า

ใช้ปัญญาเกิดฐานสร้างเพื่อชีวี

ไม่มีใครในโลกที่ไม่สู้

แล้วจะอยู่อย่างทนงในศักดิ์ศรี

ต้องรู้สิทธิจังหวะเคลื่อนร่วมราวี

เพื่อเรียกคืนศักดิ์เสรี “ความเป็นคน”

“ ขัตติยา ”