- อ่านบทกลอนแล้ว รู้สึกว่า การจะลงมือทำอะไรสักอย่าง สังคมบ้านเรายังขาดความเอาจริงเอาจังอยู่มาก ที่ตัวเองเห็นบ่อยและรู้สึก หลายเรื่องก็ทำไปอย่างนั้น สักแต่ว่าได้ทำแล้ว มิหนำซ้ำเอาไปคุยโม้แล้ว มักสนกันแต่รูปแบบ พิธีกรรม แต่เนื้อหาจริงๆ หรือสาระแก่นสาร กลับมิได้เอาใจใส่ แค่ใช้เป็นคำโฆษณา หรือคำอ้างให้ดูเท่ๆ ดูเป็นวิชาการ หลายเหตุกาณ์จึงไม่ไปไหนสักที วนเวียน ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ถึงเวลาก็บ่นกันขรมไปทั้งเมืองทีหนึ่ง แล้วก็จางหายไปกับสายลม-สายน้ำ แล้วก็เริ่มกันใหม่ เรียกชื่อใหม่ เป็นปฏิวัติบ้าง ปฏิรูปบ้าง ต่างสรรหากันมาเรียก ไม่ว่าจะเป็นนักการเมืองฟากไหนนะครับ ไม่เคยตระหนักในการสร้างความเข้มแข็งหรือความยั่งยืนให้กับชุมชนเลย คิดเพียงทำอย่างไรจะได้คะแนนเสียง จะได้กลับมากุมอำนาจรัฐอีก อนาคตประชาชน ประเทศชาติ จะเป็นอย่างไรช่าง ประชานิยมเป็นตัวอย่างซึ่งชัดเจนมาก
- ชอบภาพต้นไม้ใหญ่และบรรยากาศบนถนนสายลำพูน-เชียงใหม่ที่อาจารย์ถ่ายมานี้จังเลยครับ
- ขอบคุณบันทึกดีๆที่ทำให้ได้คิดต่อ และขอบคุณอ.แผ่นดินที่แวะไปเยี่ยมเยือนครับ