สวัสดีค่ะคุณตาหยู
- ดิฉันเห็นด้วยอย่างยิ่งเลยค่ะ ในการตั้งกฏที่เด็ดขาด และบังคับใช้เป็นกติกลาง และทำจริง เอาจริงทั้งโรงเรียน และจะสร้างคนให้ละอายต่อการทุจริตได้จริงๆ ดิฉันเคยรู้จักเพื่อนๆหลายคนที่ถูกฝึกมาเช่นนี้และประทับใจมาก
- ขณะเดียวกัน ดิฉันก็มีโอกาสได้เห็น กฏ อันเป็นสัญญามีตรามั่นอยู่ในกระดาษ แต่ผู้ตัดสินมิได้มีคนเดียว และแต่ละคนก็ตัดสินไปตามวิจารณญานของตน ในพื้นที่และเวลาที่ตนมีอำนาจตัดสิน สัญญาอันมีตราแปะอยู่ก็มิได้ศักดิ์สิทธิ์อีกต่อไป เพราะกติกาที่ไม่เป็นสากลเสียแล้ว
- จึงเรียนตรงๆว่าดิฉันก็หนักใจ คนรับผิดก็จะถูกประหาร คนเอาตัวรอด ก็จะลอยนวลไป
- ดิฉันจึงเปลี่ยนการวัดผลประเมินผลเสียใหม่ ไม่เน้นการสอบที่ลอกได้ แต่เน้นการลงมือทำจริง แล้วก็ฝึกลูกเป็นตัวๆเอ๊ยเป็นคนๆไป
- จนถึงวันนี้ .....ที่ทำไป... ดิฉันก็เรียนตรงๆว่าไม่กล้ารับรองผลตลอดชีพ จะกล้าก็แต่ตอนที่เห็นหน้าเห็นตาพอให้ดุกันได้เท่านั้น
- ที่คุณตาหยูบอกมานี้ดีจังค่ะ "เราสอนกันตลอดเวลา และให้มีอยู่กับตัวตลอดเวลา" ฟังแล้วรู้สึกได้เลยว่าโรงเรียนเอาจริง และทำจริง การฝึกแบบนี้มีคุณค่ามาก คุณสมบัติเช่นที่คุณตาหยูเล่ามานี้ จะติดตัวนักเรียนไปตลอดชีวิต ขอชื่นชมด้วยใจจริงค่ะ :)