สวัสดีครับพี่แผ่นดิน
- ขอบคุณพี่มากนะครับ ที่เข้ามาร่วมแสดงความเห็นที่มีคุณค่ายิ่งครับ
- ผมได้พูดคุยกับท่าน อาจารย์ ดร. สายฤดี วรกิจโภคาทร ผู้ประสานงานของ มูลนิธิ ดร.เทียม โชควัฒนา (ท่านที่จัดรายการรักลูกให้ถูกทางนะครับ) ท่านบอกว่า เด็กยากจนไม่มี แต่เด็กเหล่านี้แร้นแค้น ทำให้เราทราบว่าเด็กเค้ามีอาการหนักมากๆ
- บางคนต้องไปรับจ้างเลี้ยงควาย เด็กเค้าไม่สนใจหรอกครับ ว่าจะได้ทุนเรียนหรือไม่ แต่เด็กเค้าสนใจว่า เค้าจะมีอะไรกินมื้อเย็นนี้ เค้าต้องทำงานเพื่อหาเงินมาเลี้ยงครอบครัว นั่นคือทุกคนที่ปกติครบสามสิบสอง ทุกคนต้องทำงาน
- เมื่อท้องอิ่ม ถึงจะได้มีโอกาสคิดเรื่องการเรียน
- พวกเราติดตามเด็กด้วยการเขียนจดหมายถึงน้อง ได้รับทราบถึงความเป็นอยู่ที่เค้าเป็นหลายๆ อย่างครับ สิ่งที่พวกเราให้ได้คือกำลังใจครับ สร้างแรงจูงใจให้เกิดในชีวิตการต่อสู้ของน้อง แต่นั่นคือคนที่ได้รับทุนครับ
- แล้วคนที่ไม่ได้รับทุนหล่ะครับ เค้าอยู่ไหนครับ
- ขอบคุณพี่มากครับ