ขอวิเคราะห์จากมุมมองของตัวเองนะคะว่า เขาทำอย่างไรถึงได้ "ใจ" ในการร่วมจัดการกับปัญหา

ประการแรก น่าจะมาจากผู้นำค่ะ (ใครๆ ก็รู้นะคะ ว่าผู้นำมักเป็นจุดเริ่มต้นที่ดีในการจัดการกับปัญหาต่างๆ ไม่ว่าจะในองค์กร หรือชุมชน) ถ้าเขาคิดดี ทำให้เห็น ทำให้ดูเป็นตัวอย่าง และมีเป้าหมายเพื่อชุมชนอย่างแท้จริง จุดเริ่มต้นอาจจะเหนื่อยและล้าบ้าง แต่เชื่อว่าถ้าเขาตั้งใจจริง รับรองว่าไม่ล้มเหลว

ประการต่อมา น่าจะเป็นบริบทของชุมชนเอง เนื่องจากชุมชนดังกล่าว ค่อนข้างเล็ก โครงสร้างทางสังคมในชุมชนไม่ซับซ้อน มีประชากรประมาณ 490 คน ห่างจากตัวอำเภอประมาณ 7 กิโลเมตร และเมื่อมีการเคลื่อนไหวของผู้นำหรือคนร่วมชุมชน ก็จะมีการสื่อสารถึงกันได้โดยง่ายและรวดเร็ว

ส่วนประการสุดท้าย ก็น่าจะเป็นการประยุกต์ทรัพยากรในหมู่บ้านที่เหมาะสม มีการใช้แกนนำเยาชนในหมู่บ้านมาเป็นตัวขับเคลื่อนกระบวนการต่างๆ และการพบปะกันทุกวันศุกร์ตอนเย็น นับว่าเป็นการ ลปรร.กันระหว่าง อสม.กับลูกโซ่อสม. เพื่อมาเลาสู่กันฟังถึงการทำงานของแต่ละคนว่าได้พบเจอกับอะไรมาบ้าง และเป็นการเรียนรู้ร่วมกันอย่างยั่งยืน

เป็นที่น่าสังเกตอีกอย่างนึงว่า การทำงานร่วมกับชุมชนที่ประสบผลสำเร็จเป็นส่วนใหญ่นั้น เกิดในชุมชนชนบทมากว่าชุมชนเมือง เป็นเพราะอะไรคะ ใครพอจะมองเห็นมุมอื่น ก็ร่วมลปรร.กันได้ค่ะ