สวัสดีค่ะ อ. พิชัย กรรณกุลสุนทร

อ่านที่อาจารย์เขียนแล้ว ก็รู้สึกว่าตัวเองมีอนุสติและอนุปัสสนา พอควรค่ะ เพราะตอนนี้มีหากมีอารมณ์ใดมากระทบก็จะรับรู้ กำหนดรู้ได้ ประมาณว่าเห็นทัน ตามทัน แล้วอารมณ์จะดับเองค่อนข้างเร็ว

แต่ถ้าเป็นอารมณ์แบบใหม่ เกิดจากเหตุการณ์ที่ไม่เคยเจอมาก่อน แล้วเป็นการกระทบอย่างรวดเร็ว จะทำให้เกิดอารมณ์ เช่น น้อยใจ ... คราวนี้จะเห็นเลยว่ารู้สึกน้อยใจเป็นอย่างนี้ ชัดเจนมาก ดิฉันก็จะพยายามหาเหตุและผล และพยายามปล่อยวางเหตุของความน้อยใจ  มันประมาณเหมือนกับว่ามีคนขว้างก้อนหินหนักมาให้เรา ด้วยความที่ไม่ได้ตั้งตัว ก็จะยื่นมือไปรับก้อนหินมาแบกไว้ เกิดความหนัก เพราะเจริญสติไม่ทันตอนรับก้อนหิน พอรู้ตัวแล้วว่ากำลังแบกอยู่ ก็จะเริ่มวาง แต่การวางก้อนหินบางก้อน โดยเฉพาะก้อนที่รับมาแบบไม่รู้ตัวหรือเจริญสติไม่ทัน จะรู้สึกเลยว่าวางได้ยากมากค่ะ