สวัสดีค่ะ คุณจันทรรัตน์ เจริญสันติ  

ดิฉันเลิกดูจริงๆ จังๆ น่าจะประมาณ ๑๐ ปีแล้วค่ะ

ตอนเด็กๆ ก็ดูละคร ดูโน่นดูนี่แล้วแต่แม่จะเปิดค่ะ แต่ไม่ได้ดูอะไรมากมาย เพราะรายการก็ไม่ได้มากมายเหมือนตอนนี้ที่เปิด ๒๔ ชั่วโมง พอเข้ามหาวิทยาลัย ไปอยู่หอ ก็อดดูแล้วค่ะ เพราะที่หอไม่มีทีวีค่ะ

แต่ตอนอยู่เมืองนอกจะดูตลอด เพราะตอนเรียนจะไม่มีอะไรอย่างอื่นเลย นอกจากดูทีวี ดูหนังทุกอาทิตย์ค่ะ

เช้าตื่นขึ้นมาเปิด CNN ดูตั้งแต่ฟังข่าวไม่รู้เรื่อง ต้องอ่าน caption ที่เขาทำสำหรับคนหูหนวกประกอบ จนตอนหลังไม่ต้องดูจอก็ฟังรู้เรื่อง อันนี้ยอมรับว่าได้ประโยชน์มาก เพราะทำให้เราได้ทั้งศัพท์และภาษา การฟัง การเขียน การออกเสียงหมดเลยค่ะ

กลับมาจาก U ก็จะเปิดทีวี คราวนี้จะดูแต่ sit com (situation comedy) พวกละครตลกที่เป็นตอนๆ ต่อเนื่อง ตอนนั้นมีเรื่องดังๆ อยู่หลายๆ เรื่อง ยอมรับว่าติดเลยค่ะ อันนี้เป็น entertainment เพียวๆ เลยค่ะ บางทีก็ดู drama เรื่องแพทย์อย่าง ER หรือ พวก law&order ประมาณนี้ค่ะ

พอกลับมาเมืองไทย คราวนี้มาเจอรายการแบบไทยๆ ก็เป็นเหตุผลหนึ่งที่ทำให้เลิกดู เพราะละครค่อนข้างจะ............ ไม่มีเหตุผลน่ะค่ะ ไม่ค่อยจรรโลง แล้วก็รายการเกมโชว์เยอะ ตลกเยอะ แต่ไม่รู้สึกจรรโลง ก็เลยเลิกดู น่าจะเป็นช่วงนั้นแหละค่ะ ที่เลิกดูจริงๆ ไม่ติดรายการอะไรเลย ไม่รู้จัก ดารา นักร้อง อะไรเลยค่ะ

เล่าเสียยาวเลย แต่ดีที่รู้สึกว่าได้ทบทวนสาเหตุที่ตัวเองเลิกดูทีวีจริงๆ จังๆค่ะ ขอบคุณนะคะ