- ผมเด็กบ้านนอก สมัยยั้นยังไม่มีทีวี ที่บ้านซื้อวิทยุมาเครื่องแรก
- พอไปอยู่กรุงเทพทีวีออกอากาศ นั่งหน้าจอทั้งวัน สมัยนั้นขาว-ดำ มีไม่กี่ช่อง แต่ก็ตื่นตาตื่นใจมาก
- เป็นรอยต่อระหว่างหนังขายยา ที่ปีหนึ่งๆจะมีมาฉายในหมู่บ้านไม่เกิน 3 ครั้ง
- เห็นรถมาดีใจวิ่งตามไม่คำนึงถึงฝุ่นใดๆ ข้าวเย็นก็ไม่กิน มันตื่นเต้น
- ทุกวันนี้มีทีวีหลายเครื่อง มีทุกระบบ แต่ไม่ค่อยได้ดู ข่าวถ้าเด็กๆไม่เปิดก็ไม่ได้ดู
- ตามข่าวทางหนังสือพิมพ์
- เวลาที่วีถ่ายทำเรื่องที่นี่ไปออก ก็ไม่รู้เรื่อง แป๊ดโทรมาบอก เอ้อเร้อ!! บางรายการรู้ภาษาก็จะส่งสำเนาเทปมาให้ บางแห่งทะลึ่งจะให้เราซื้ออีก ลูกอีช่างงก มาถ่ายฟรีเลี้ยงข่าว มันยังใจดำขนาดนี้
- สรุป เรื่องทีวี ผมคล้ายๆกับอาจารย์ เอาไว้มีข่าวถล่มตึก ค่อยกลับไปดู อิอิๆ