ขอบคุณครับ (อยากเขียน บ่อยๆขึ้นอีกเยอะเลย)

กลอนชิ้นนี้เป็น งานทดลอง : กลอนที่ฟังอย่างเดียวไม่ได้เรื่อง อ่านก็ยังไม่ได้เรื่อง ผู้อ่าน ต้องวาดเติมเอง และแล้ว ผู้อ่านก็ ช่วยให้กลอนนี้ ดีขึ้น ;-)

ใน วรรคสุดท้ายของชายชรา ตอนแรก เป็น

> เราหัวเราะ ลูกเล่น ไม่เป็นเรื่อง    มุขต่อเนื่อง เหลวไหล ไม่มีถือ

> เราเข้าใจ ชีวิต ติดปลายมือ       เกินแย่งยื้อ ขอใคร มาใช้แทน

> เอาเวลา มาต่อ ก่อกรรมใหม่     

> เพียงพอใจ มาทา ยานอกแผน < ไช้คำนิยม เน้น จากตัวเอง มากกว่า เห็นใจ แต่ ยาทา ใช้ ทา ภายนอก >

> เอาร้อยยิ้ม พิมพ์ทับ รับขาดแคลน < ฟังง่าย ความหมาย เกือบเหมือน ใส้แกน = ความบกพร่อง ภายใน เหมือน ผลไม้แกน >

> เลิกรำแพน ยกตัว เหนือหัวใคร

แก้กลับให้เหมือนเดิม จะอ่านง่ายขึ้นไหม?