...สวัสดีค่ะคุณ..โสภณ เปียสนิท..."หล่อน"...กับสถาบันชีวิต..กำลังถูก ตีแผ่..ให้ล่อนจ้อน..อยู่ในวงความรู้สึก..บนจอสี่เหลี่ยม..โลกลับที่ไม่ลับ...หากสำนวนนี้..อาจไป..ทับโถม..ความรู้สึกเดียวกัน..โดยบังเอิญ..ของคุณรุ่น..เดอะ..ที่หายไปจากความทรงจำของคนรุ่นนี้...และอาจจะมีอีกคนที่น่าจะกล่าวถึงในวงวรรณกรรม..สุวรรณี..สุคนธา.."หล่อน"...ผู้ล่วงลับไปแล้ว..จน..ยายธี "อยากจับวิญญาณเธอมาสวมใส่...เพื่อสำนวน..เหล่านั้น..ให้มาโลดแล่นอยู่ในวงแวดวรรณกรรมอีกครั้ง..."

...ใน..สถาบันชีวิต...จะได้ไม่เป็นเพียง..ของผู้มีชีวิตอยู่อย่างเดียว....หากเป็นของจิตวิญญาณ...ที่มนุษย์..ควรจะกล่อมเกลาเมื่อ...กายและใจยัง..คงอยู่ด้วยกันกับ..สถานะภาพแห่งชีวิต...ที่อิสระ..และ..ไฝ่หาความสงบ...ของจิตใจ.....(จากยายธีเจ้าค่ะ)..และขอขอบคุณที่ใส่ใจ..กับสำนวน..โหลนๆนี้เจ้าค่ะ....และฝากความคิดถึงคุณปู่..รงษ์..วงค์สวรรค์..ด้วยเจ้าค่ะ..ยายธีไม่ได้อ่าน..ของท่านนี้มากว่า...สี่สิบปีแล้วเจ้าค่ะ....เลยไม่ทราบว่า..สำนวนท่านจะเป็นอย่างไรบ้าง...และท่านจะยังมีชีวิตอยู่หรือเปล่า...และหากท่านยังมีชีวิตอยู่ละก็..ยายธีฝากคาระวะมา ณ ที่นี้ด้วย...ด้วยความเคารพต่อสำนวนที่ยายธีเคยติดเป็นตังเม..เมื่อเป็นเด็ก..เพราะมันส์มากเมื่ออ่าน..และกระตุ้นความรู้สึกให้..อยู่นอกคอกได้เป็นอย่างดี..อ้ะะะๆๆๆ