ความเห็น: ถอดบทเรียนตอนจบ : การสร้างบริบทร่วม ด้วยความผูกพันเสมือนหนึ่งเป็นญาติมิตรพี่น้อง (ดังลมหายใจ)

ขอบคุณข้อคิดเห็นดีๆอันน่าประทับใจของท่านอ.วิรัตน์ คำศรีจันทร์เหล่านี้ครับ
เห็นด้วยมากๆครับ..

คำพูดประโยคนี้…..ใช่ว่าจะพูดออกมาอย่างชัดถ้อยชัดคำ ได้ทุกผู้ทุกนามคน หากภายใต้บริบทของตัวผู้พูดเอง มิได้มีจิตวิญญาณที่เอื้อต่อการเป็นจิตสาธารณะและความเอื้ออารี

ขอบคุณคุณแสงแห่งความดีครับ